Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

Του Ξενοφώντα Τσούνη

Καλημέρα. Η σημερινή μέρα, είναι μία από τις 3-4 σημαντικότερες της ιστορίας του ελληνικού έθνους, καθώς η 25η Μαρτίου του 1821 σηματοδότησε την αφύπνιση ενός σκλαβωμένου και κατατρεγμένου λαού. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, πραγματικά συγκινούμαι όταν μου έρχονται στο μυαλό κάποιοι άνθρωποι που στην κυριολεξία έδωσαν το αίμα τους για την πατρίδα τους και την ελευθερία. Κάποιοι πρόγονοί μας που ούτε δείλιασαν, ούτε δίστασαν να εναντιωθούν απέναντι σε μία ολόκληρη αυτοκρατορία!

Δυστυχώς δεν ξέρω εάν και κατά πόσο εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες θα είχαμε το θάρρος, και την απαιτούμενη βούληση να πράξουμε κάτι παρόμοιο εάν χρειαζόταν. Προσωπικά πιστεύω ότι από γενιά σε γενιά αυτά τα «ηρωικά γονίδια» αποδυναμώνονται. Καλώς ή κακώς, θεωρώ ότι εμείς οι νεοέλληνες θα ήμασταν σε θέση να αντέξουμε τον οποιοδήποτε ζυγό του κόσμου για πάρα πολλά χρόνια, αρκεί να μην μας… τάραζε στα χαράτσια.

Η καθαρή έννοια του όρου της επανάστασης ήταν αντιληπτή μόνο από τους γενναίους (και κατά πολλούς αφελείς) αυτούς ηρωικούς ανθρώπους που έδρασαν πριν από σχεδόν 200 χρόνια. Τώρα αυτό που μετράει πάνω από όλα είναι η «βολεψιά». Κάτι τέτοια… πεζά πράγματα όμως, είναι αυτά που διαχωρίζουν τους ήρωες από τους απλούς ανθρώπους της καθημερινότητας…

Οργίζομαι απερίγραπτα όταν ακούω κάποιους σύγχρονους Έλληνες πολιτικούς να ισχυρίζονται ότι «θα το κάνουν κούγκι» επειδή δεν θα πληρώσουν τα ΔΝΤ τις ΕΚΤ και τους λοιπούς δανειστές. Όταν δηλαδή συνδέουν τα… μπικικίνια με το ολοκαύτωμα του 1803 στο Σούλι και την απίστευτη για την εποχή μας αυτοθυσία που έδειξε ο καλόγερος Σαμουήλ! Μια αυτοθυσία που έμεινε στην ιστορία και υμνήθηκε και από τον τεράστιο επτανήσιο ποιητή μας Αριστοτέλη Βαλαωρίτη!

Την σήμερον ημέρα «κούγκι» θεωρείται η πράξη αυτοθυσίας για το ζεστό χρήμα. Εκείνη την εποχή, θεωρείτο (ως αυτονόητη μάλιστα) η πράξη αυτοθυσίας για την ελευθερία…

Για κάτι μέρες σαν την σημερινή λοιπόν, έχουμε κάθε δικαίωμα να αισθανόμαστε πραγματικά υπερήφανοι για τους προ-προ-προ-προ παπούδες μας και τις γιαγιάδες μας που έζησαν εκείνη την εποχή. Οφείλουμε να τους θυμόμαστε, να τους θαυμάζουμε και να τους ευγνωμονούμε για όλη μας την ζωή. Όχι μόνο επειδή θυσιάστηκαν για την πατρίδα και την λευτεριά, αλλά επειδή μας θυμίζουν κάθε χρόνο τέτοια μέρα, ότι έχουν απομείνει ακόμα κάποιοι λόγοι για να συνεχίζουμε να αισθανόμαστε υπερήφανοι ως Έλληνες…

Τιμή και δόξα λοιπόν στους γνωστούς και άγνωστους Έλληνες γίγαντες του 1821, που χάρισαν στην χώρα μας την ελευθερία της…

Σήμερα δεν θα αναφερθώ σε… ομάδες. Προτίμησα να γράψω μερικά από τα ονόματα αυτών που συνέβαλαν τα μέγιστα σε εκείνη την σπουδαία επανάσταση…

Κολοκοτρώνης, Καραϊσκάκης, Τζαβέλλας, Ανδρούτσος, Διάκος, Δεληγιάννης, Παπαφλέσσας, Κανάρης, Μιαούλης, Κουντουριώτης, Μπότσαρης, Νικηταράς, Παπανικολής, Μαυρογένους και εκατοντάδες ακόμα που όταν τους θυμάμαι, κατανοώ απόλυτα τον στίχο του εθνικού μας ποιητή που λέει «απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά». Για μία ακόμη φορά οφείλουμε να τους πούμε ένα τεράστιο ευχαριστώ…

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου